Jeszcze kilka lat temu kostki do gry kojarzyły się głównie z planszówkami albo wakacyjną grą w kości przy stole z rodziną. Dzisiaj coraz częściej stają się bardzo skutecznym narzędziem edukacyjnym. I co ważne — działają nie tylko na dzieci. Dokładnie te same mechanizmy angażują nastolatków i dorosłych.
W szkole językowej The Palms wykorzystujemy kostki do gry na lekcji angielskiego, ponieważ pomagają zwiększyć liczbę wypowiadanych zdań, aktywizują uczniów i budują naturalną motywację do mówienia po angielsku. Co więcej, wiele mechanizmów stojących za grami językowymi znajduje dziś bardzo konkretne potwierdzenie w badaniach naukowych dotyczących koncentracji, emocji i gamifikacji w edukacji.

Dlaczego losowość na lekcji angielskiego tak silnie angażuje uczniów?
Każdy nauczyciel zna ten moment: cała grupa patrzy na kostkę i czeka, co za chwilę wypadnie. To krótkie napięcie ma ogromne znaczenie dla koncentracji.
Mózg bardzo lubi element zaskoczenia. Kiedy pojawia się nieprzewidywalność, poziom uwagi automatycznie rośnie. Właśnie dlatego nawet bardzo proste gry często angażują uczniów mocniej niż tradycyjne ćwiczenia z podręcznika.
Dr Judy Willis — neurolog, była nauczycielka i autorka książki Research-Based Strategies to Ignite Student Learning — opisuje, że element ciekawości oraz oczekiwania aktywizuje układ nagrody w mózgu. Dzięki temu uczniowie są bardziej skupieni i łatwiej zapamiętują nowe informacje. Innymi słowy: mózg dużo chętniej uczy się wtedy, kiedy coś go zaciekawi albo zaskoczy.
Podobne wnioski pojawiły się również w głośnym przeglądzie badań Does Gamification Work? — A Literature Review of Empirical Studies on Gamification przygotowanym przez prof. Juho Hamariego, Jonnę Koivisto i Harri’ego Sarsę z University of Tampere. Autorzy zauważyli, że mechanizmy gry bardzo często zwiększają poziom zaangażowania, aktywności i koncentracji uczestników procesu nauki.
W praktyce oznacza to coś bardzo prostego: kiedy uczeń czeka na wynik rzutu kostką, jest bardziej skupiony i bardziej gotowy do działania.
„Jak jest kostka i losowanie, to człowiek mniej myśli o tym, że mówi po angielsku i robi błędy. Bardziej skupia się na zadaniu.” — uczestnik kursu dla dorosłych w The Palms
Dlaczego losowanie działa lepiej niż wybór nauczyciela?
To bardzo ciekawy aspekt psychologiczny.
Kiedy nauczyciel sam wybiera ucznia do odpowiedzi, część osób automatycznie zaczyna odczuwać napięcie. Niektórzy mają poczucie, że „zawsze pada na nich”, inni próbują schować się za aktywniejszymi uczestnikami grupy.
Natomiast losowość buduje poczucie fair play.
W The Palms często wykorzystujemy kostki, wirtualne losowania albo kostki obrazkowe właśnie po to, aby odpowiedzialność za wybór „przeniosła się” na mechanizm gry. Atmosfera staje się wtedy dużo lżejsza, a uczniowie łatwiej akceptują zasady aktywności.
To szczególnie dobrze działa u osób nieśmiałych. Kiedy decyzję podejmuje kostka, stres związany z ocenianiem wyraźnie spada.
Profesor Mihaly Csikszentmihalyi — psycholog i autor teorii przepływu („flow”) opisanej w książce Flow: The Psychology of Optimal Experience — udowodnił, że ludzie uczą się najskuteczniej wtedy, gdy są jednocześnie zaangażowani, zaciekawieni i czują się bezpiecznie emocjonalnie. Gry bardzo często pomagają osiągnąć właśnie taki stan.
Jak wykorzystujemy kostki do gry na lekcji angielskiego w The Palms?
Najczęściej wykorzystujemy kostki dla gry na lekcji angielskiego jako tzw. gry ilościowe. To jedna z tych metod, które wyglądają bardzo prosto, ale dają świetne efekty językowe.
Mechanizm jest łatwy. Liczba oczek oznacza liczbę zdań, które uczeń musi powiedzieć. Dodatkowo stosujemy legendę opartą na numerach lub kolorach kostki. Każdy numer odpowiada innemu flashcardowi, słówku albo konstrukcji gramatycznej.
W praktyce jedna osoba może podczas jednej kolejki powiedzieć nawet kilka pełnych zdań. A właśnie liczba naturalnych powtórek ma ogromne znaczenie dla budowania płynności językowej.
Profesor Robert A. Bjork z University of California, specjalista zajmujący się mechanizmami pamięci i autor badań nad tzw. „desirable difficulties”, wielokrotnie podkreślał, że aktywne przypominanie informacji działa znacznie skuteczniej niż bierne powtarzanie materiału. W publikacji Memory and Metamemory Considerations in the Training of Human Beings pokazał, że mózg lepiej utrwala wiedzę wtedy, gdy musi ją wielokrotnie samodzielnie „wydobywać”.
Gry ilościowe działają dokładnie w ten sposób — uczeń nie tylko słyszy język, ale stale go aktywnie używa.
„Nie zauważyłam nawet, że powiedziałam to samo słowo tyle razy. Po prostu chciałam zdobyć punkty.”
— uczennica grupy nastolatków w The Palms
Bardzo często wykorzystujemy również gry planszowe z zadaniami językowymi. Rzut kostką wyznacza ruch, losuje pytanie albo określa liczbę zdań do wypowiedzenia. Dzięki temu uczniowie są w ciągłej gotowości, aktywnie słuchają innych i szybciej reagują językowo.
I co ciekawe — dokładnie tak samo działa to u dorosłych. Dorośli bardzo często lubią prostą, lekką rywalizację. Zwłaszcza wtedy, gdy pomaga ona przełamać stres związany z mówieniem po angielsku.
Kostki obrazkowe – emocje, pogoda i codzienna komunikacja
Nie wszystkie kostki muszą mieć cyfry. Na naszych zajęciach regularnie pojawiają się kostki emocji, kostki pogody albo różnego rodzaju story cubes. To bardzo dobre narzędzia do rozwijania speakingu i budowania pełnych zdań.
Zamiast automatycznej odpowiedzi: „I’m fine, thank you”, uczeń losuje emocję i musi spontanicznie zareagować: „I’m exhausted today.”, „I’m nervous.”, „I’m excited.”
Podobnie działa kostka pogody albo kostki sytuacyjne.
Tego typu aktywności świetnie wspierają komunikację, ponieważ język zaczyna być używany naturalnie, a nie tylko „odtwarzany” z podręcznika.
Profesor James Paul Gee z Arizona State University w książce What Video Games Have to Teach Us About Learning and Literacy opisał, że ludzie uczą się skuteczniej wtedy, gdy wiedza jest osadzona w działaniu, emocjach i kontekście sytuacyjnym. To właśnie dlatego gry językowe tak dobrze wspierają rozwój komunikacji.
Story cubes i tworzenie historii po angielsku
Story cubes to jedno z naszych ulubionych narzędzi do rozwijania mówienia.
Uczeń rzuca kostkami i tworzy historię na podstawie obrazków, które pojawiły się na ściankach. Bardzo często nawet osoby bardziej nieśmiałe zaczynają wtedy mówić więcej, ponieważ skupiają się na historii, a nie na poprawności każdego pojedynczego słowa.
Tutaj ogromne znaczenie ma narracja.
Profesor Jerome Bruner, psycholog poznawczy z Harvard University i autor książki Actual Minds, Possible Worlds, zwracał uwagę, że człowiek naturalnie porządkuje wiedzę w formie historii. Informacje osadzone w narracji są łatwiejsze do zapamiętania, ponieważ mózg nadaje im sens i emocjonalny kontekst.
W praktyce widzimy to regularnie na zajęciach. Uczniowie dużo łatwiej przypominają sobie słownictwo, które pojawiło się w zabawnej albo zaskakującej historii stworzonej wspólnie z grupą.
Wirtualne kostki i losowanie flashcards
Podczas zajęć online często wykorzystujemy również wirtualne kostki. Powstały początkowo jako odpowiedź na naukę zdalną, ale zostały z nami na dłużej. Dzisiaj pełnią rolę dodatkowego narzędzia losującego i bardzo dobrze aktywizują grupę.
W The Palms zwracamy też dużą uwagę na estetykę materiałów. Kolorowe kostki do gry na lekcji angielskiego, dopasowane do tematu lekcji, przyciągają uwagę i pomagają utrzymać koncentrację.
Mechanizm ten dobrze opisuje tzw. „novelty effect”, czyli efekt nowości badany między innymi przez profesora Johna Medinę — biologa molekularnego i autora książki Brain Rules. Medina pokazuje, że nowe, atrakcyjne i zaskakujące bodźce skutecznie pobudzają uwagę mózgu i pomagają utrzymać koncentrację przez dłuższy czas.
Gra w kości po angielsku – drylowanie języka bez monotonii
Jedną z najciekawszych aktywności jest klasyczna gra w kości przeniesiona na lekcję języka. Wykorzystujemy kilka kolorowych kostek, legendę, flashcards oraz konkretną konstrukcję gramatyczną. Każda wyrzucona liczba oznacza inne słowo lub kategorię.
Uczeń rzuca, buduje zdania, zdobywa punkty i wielokrotnie używa tych samych struktur językowych w naturalny sposób. I właśnie tutaj pojawia się największa przewaga gier ilościowych — powtórki nie są nudne. Uczeń nie ma poczucia: „Muszę powiedzieć to pięć razy.” On po prostu chce wygrać grę.
Dlaczego gry językowe działają także na dorosłych?
To jeden z największych mitów dotyczących nauki języków: „gry są tylko dla dzieci”.
Tymczasem badania nad gamifikacją prowadzone między innymi przez Karę Yueh i zespół badaczy z National Taiwan University pokazują, że mechanizmy gry zwiększają motywację i zaangażowanie także u dorosłych uczestników kursów językowych.
W praktyce widzimy to bardzo wyraźnie. Dorośli szybciej przełamują barierę mówienia, mniej stresują się błędami i zaczynają mówić bardziej spontanicznie, kiedy pojawia się element gry, ruchu i losowości.
I właśnie dlatego tak często wracamy do prostych narzędzi: kostek, planszówek, flashcards czy story cubes.
Bo dobrze zaprojektowana gra językowa naprawdę działa i kostki do gry na lekcji angielskiego to podstawa. I co najważniejsze — uczniowie chcą grać dalej. Polecamy dodatkowy artykuł na ten temat:
Jeśli interesują Cię gry językowe, warto zajrzeć także do naszych artykułów o grach na plażę, grach odpornych na wodę oraz o memory jako grze ilościowej wspierającej utrwalanie słownictwa.
W The Palms pokazujemy, że skuteczna nauka języka może być jednocześnie angażująca, dynamiczna i pełna dobrej energii. Jeśli chcesz zobaczyć, jak wyglądają takie zajęcia w praktyce, zapraszamy na bezpłatną konsultację z Metodykiem w Wilanowie, na Ursynowie lub online.
Bibliografia
- Willis, Judy. Research-Based Strategies to Ignite Student Learning: Insights from a Neurologist and Classroom Teacher. ASCD, 2006.
- Hamari, Juho, Koivisto, Jonna, Sarsa, Harri.
Does Gamification Work? — A Literature Review of Empirical Studies on Gamification.
Proceedings of the 47th Hawaii International Conference on System Sciences (HICSS), 2014. - Csikszentmihalyi, Mihaly. Flow: The Psychology of Optimal Experience. Harper & Row, 1990.
- Bjork, Robert A.
Memory and Metamemory Considerations in the Training of Human Beings.
W: Metcalfe, J., Shimamura, A. (red.), Metacognition: Knowing About Knowing. MIT Press, 1994. - Gee, James Paul. What Video Games Have to Teach Us About Learning and Literacy. Palgrave Macmillan, 2003.
- Bruner, Jerome. Actual Minds, Possible Worlds. Harvard University Press, 1986.
- Medina, John. Brain Rules: 12 Principles for Surviving and Thriving at Work, Home, and School. Pear Press, 2008.
- Yueh, Kara P., Lin, Lin, Huang, Yi-Chun, Sheen, Hsiu-Ju.
Effect of Student Engagement on Gamified Learning Activities in a Digital English Learning Environment.
Journal of Educational Computing Research, 2020.
Katarzyna Zarosińska 





